Structuur in je leven

De lambrisering, de deuren en de latjes zijn gebeitst.
Alles staat nog los, gelukkig maar, want anders was het niet te doen. De vloer is ook af, ligt los om ooit de ledlampjes te kunnen vervangen.

Ik wilde een structuurverf op de muren en vond op een blog een tip om Pumice gel te gebruiken.
Het is gemalen puimsteen met een elastische toevoeging, op dat blog zag het er goed uit.
Ze had een grove soort genomen, dus ik dacht dat de fijnere beter voor me zou zijn.
Maar dat bleek verkeerd gedacht...

Je kunt het vermengen met acrylverf voor de kleur. Ik koos gewoon wit aangezien de gel een beetje grijzig is.

Na twee keer verven en lang laten drogen tussendoor bleek er helemaal geen structuur te ontstaan...
Ik had nog een pot zaagsel staan, uit mijn schuurmachine verzameld, en ben gaan mengen. Hoe meer zaagsel ik er bij mixte, des te dikker en droger werd het verfmengsel uiteraard.
Natuurlijk heb ik eerst gegoogled om te weten of het gemengd kon worden met water, maar dat was gelukkig geen probleem.

Het uiteindelijke resultaat.
Dankzij de houtstofjes kreeg ik de goede structuur en dankzij de gel was het de derde keer ook veel beter aan te brengen. Ik had eindelijk de goede verhouding gevonden.

Tadaaa.
Het beetje vreemde raampje in het toiletblokje laat ik zo. Lekker rustig. Op de foto zie je niet goed het structuurtje, in real life wel.
Dit is nog niet de juiste plek voor het minipoppenhuis, maar ik was een beetje aan het spelen en vond het wel even leuk staan zo.
Morgen is alles droog en kan ik weer lijmen en bouwen.
Het liefst zette ik de tussenmuur nu al vast voor de stevigheid, maar de andere kant moet ook nog bewerkt worden. Dat moet echt eerst...
EN een minipoppenhuisje maken voor in het kleine poppenhuis, natuurlijk.
To be continued...

Beginnersfout?

Met enthousiasme ben ik aan de ramen begonnen, of beter gezegd: verder gegaan. Ik had het keukenraam, trapraam en het zitkameraam al gemaakt. Dus nu de bovenraampjes en de ramen in de zijkanten. De benedenramen had ik al mee geschilderd, maar achteraf (altijd achteraf) bedacht ik me dat de houtkleur van de latjes eigenlijk veel mooier is. Ik heb besloten alle andere raampjes houtkleur te laten. En misschien aan de buitenzijde zo'n mooie boerengroen of -blauw.

De buitenzijde van het poppenhuis wordt zo: een raamwerkje van latten, die latjes dekken mooi de scheve zaagsneden af. Als het complete huis in elkaar zit zal ik er pas glas in zetten.

De binnenzijde wordt zo: een dunner latje mahoniekleur en een vensterbankje. Er wordt heel wat afgeschuurd om de hoeken netjes te laten passen... Ik heb ook al meerdere malen mijn wijsvingers in de secondenlijm gedoopt, mijn telefoon herkende mijn vingerafdruk niet meer.
Het snel vastlijmen gaat het beste met houtlijm en een druppeltje superglue. De superglue zorgt voor snelle hechting, de houtlijm kan daarna rustig uitharden. Zo heb je geen klemmen nodig. (Wel wijsvingers, die heb je vaak wel nodig.)

Zo, alle raamopeningen gezaagd, latjes in het gat in het hout, geschuurd, latjes aan de buitenkant en raamwerk met vensterbanken aan de binnenzijde. En toe zag ik het ineens... De trap was al redelijk aan de grote kant, het keukenblokje bleek toch wel wat fors (ga ik opnieuw maken), de tafel was eigenlijk wat hoog, maar de pootjes heb ik ingekort.
Maar de ramen in de keuken had ik op basis van het keukenblok gemaakt. En de maat van de andere ramen heb ik herleid van het keukenraam! Alle ramen zitten nu te hoog! Dankzij de superglue krijg ik de vensterbanken nooit meer los en kan de raamopeningen ook niet lager laten beginnen. Vanaf nu heet het poppenhuis dus: 'Huis Margot met de hoge ramen'.